Marianne Bouwhuis wint gedichtenwedstrijd

Marianne Bouwhuis heeft de gedichtenwedstrijd van de Bibliotheek Wijchen gewonnen. Bij de jongeren ging de prijs naar Lisanne Koerhuis en bij de jeugd naar Maria Morozova en Tobias Sent. Zij wonnen allen de Ben Willems-prijs.

De gedichtenwedstrijd werd gehouden in het kader van de Poëzieweek 2025; er was een eigen thema voor de jeugd en voor de volwassenen.

Het thema van dit jaar was ‘jubileum’, omdat de bibliotheek dit jaar 80 jaar bestaat. Voor het eerst konden nu ook kinderen van 6 tot 12 jaar en jongeren van 12 tot 18 jaar een gedicht insturen. De jeugd mocht rond het thema ‘feest’ zelf bedenken in welke vorm ze het gedicht schreven: een elfje, een limerick of een eigen vorm maakte niet uit.

Het winnende gedicht is gekozen door de bezoekers van de Bibliotheek Wijchen. De winnaars kregen afgelopen zaterdag in de Bibliotheek de prijzen uitgereikt. Voor Marianne Bouwhuis was het het tweede opeenvolgende jaar dat ze de prijs won. De prijs is vernoemd naar Wijchenaar Ben Willems (1941-2021) die bekend werd door zijn gedichtenbundels en verhalen die hij vaak schreef met als zijn levensmotto 'de humor ligt op straat en ik raap ’m op'.

Mijn route gevonden, gepassioneerd en op eigen kracht
Ging ik op weg, waar nog steeds mijn liefde op me wacht
Vijfentwintig jaar… ruim vierduizend keer gevoeld
Het leven ervaren, zoals het is bedoeld

Zien en gezien worden
Gekeken, naar wat de ander motiveerde
Horen en gehoord worden
Geluisterd, naar waar de ander verkeerde

Ik mocht jubelend op dit feestje blijven dansen
Omarmen, inspireren en waarderen
Ik mocht denken in mogelijkheden, denken in kansen
Zo dankbaar dat ik mag blijven leren

Bevlogen, bewegen, geraakt, verlangen
Vermogen, verkregen, vermaakt, bevangen
Pure kracht, dit voelt echt
Aan ieder individu heb ik me gehecht…

Mag mijn pen ook blijven dansen, in de lucht en op papier?
Zuiver zilver, vandaar dat ik dit jubileum vier.

Zeggen we gedag als het feest voorbij is
Of is even blijven hangen toch iets waardoor ik je minder mis

Was het vieren van het verleden genoeg om de toekomst te omarmen
Of zijn onze ballonnen toch geknapt en hebben we niets meer om ons te verwarmen

Zijn die herinneringen genoeg om ons bij elkaar te houden
En je weer opnieuw te vertrouwen

Het verleiden om de slingers van ons bestaan weer op te hangen is te groot
Maar de pijn die ons snijdt als we bij elkaar blijven is te veel om opnieuw te werpen op onze schoot

Het feest van het leven is dus voorbij
De kaarsen zijn uitgeblazen
Maar het eindfeest zou nooit het einde zijn van ons

Het is feest in de bieb

Hieperdepiep!

Vlaggen en ballonnen,

het feest is net begonnen.

Ik kijk mijn ogen uit

en roep luid:

Het is feest,

dus iedereen leest!

Voordat ik ga slapen doet mijn broertje een gek dansje,
Dat doet hij in mijn kamer, in elk hoekje en randje.
In mijn droom schrijf ik iedereen een kaart
Daarop staat:
Aan het begin eten we een taart
Voordat we taart gaan eten doen wij een raceje
Naar het feestje.
Dan maken we shows
Over onze cadeaus.
Aan het eind eten we een snack
Bij de Mac.
Doei!
En als je vies doet zeg ik foei!
Op mijn feestje ga ik los
Dan komen gekke fantasie vrienden, zelfs een vliegende vos
En nog een levende auto, een dansende cactus,
Een pratende ananas en een vrolijke octopus!
We maakten een spannende raceje
En wie wint, die krijgt het grootste stuk taart bij het feestje.
Daarna presenteerde onze cadeaus
Met spectaculaire shows.
En dit zat er in:
Van een zeemonster een kin,
UNO No Mercy,
Een Lego bloem,
Een gek boek met letters zoals: a, k, r, c, y
en een grote meloen.
Ik was het helemaal vergeten
Dat we bij de Mac een snack gingen eten!
Toen keek ik op mijn horloge heel snel
En ik zei: we redden het nog wel!
We rennen zo snel mogelijk naar de Mac
En bestellen daar een snack.
Sommigen kozen een burger,
Sommigen kozen friet,
Sommigen kozen kip nuggets,
En sommigen wouden niet.
Toen was de nacht afgelopen, klaar
Wachten tot de volgende nacht dan maar.