In april 2013 zijn de Syrische Narek en Narod samen met moeder Donian, een oudere broer en zus uit Syrië gevlucht. Op het moment dat zij in Nederland aankwamen was hun vader nog in Syrië en of zij hem ooit nog terug zouden zien was op dat moment nog onduidelijk. Het gezin heeft een vreselijke en traumatiserende reis doorgemaakt met een vrachtwagen. De kinderen kunnen daar nog steeds niet over praten. En nu dreigen ze uitgezet te worden.
In eerste instantie is het gezin met moeder en de vier kinderen opgevangen in een Asielzoekerscentrum in Musselhorst. In juli 2013 zijn zij in Wijchen bij een tante van de kinderen gaan wonen. En in augustus van datzelfde jaar kregen zij een huis op Homberg. In augustus gingen de kinderen naar school in Wijchen. Eind 2013 lukt het vader met de oudste dochter om ook naar Nederland te komen en was het gezin eindelijk weer compleet.
De verhalen van de kinderen zijn schrijnend. Een kind dat vertelt over een oorlog, dat doet pijn. Een vader die vertelt dat zij in hun eigen land nog minder waard waren dan een hond.
Op de Buizerd werd dit gezin met open armen ontvangen. De kinderen vonden er hun weg. De ouders zijn blij en dankbaar met alle hulp die kwam en alle hulp die bleef komen. Het gezin is opgenomen in de wijk, de school, de kerk en voelde zich veilig.
En dan zag je de kinderen opbloeien, het onderwijs deed hen goed. De ouders kwamen weer wat tot rust en genoten van de contacten met de mensen om hen heen. De ouders genoten van de blije gezichten van de kinderen. Vriendschappen ontstonden, vriendschappen misschien wel voor het leven.
En dan komt er na 2,5 jaar het bericht dat er sprake van is dat het gezin per direct weg moet uit Nederland. Het gezin, dat al zoveel heeft meegemaakt, wordt ook nog uit elkaar getrokken. Vader moet deze week weg en moeder zal kort daarna volgen met de 4 kinderen. Een bom die insloeg in de hele school, in de groep van Narek. Groep 7&8 zat huilend in de kring. Zijn beste vrienden konden het niet geloven en waren ontroostbaar. Narek, nu bijna 12, eindelijk vrij en veilig, een nieuw leven opgebouwd, een andere taal geleerd. Een geweldig kind en dan word je weggestuurd. Samen met je, grote broer en zus en je kleine, lieve zusje en je ouders.
Juist nu er zoveel vluchtelingen uit Syrië naar Nederland komen en opgevangen worden, wordt de familie Kiragous/Dorian, een gezin met 5 kinderen (waarvan 4 minderjarig) die geboren en opgegroeid zijn in Syrië en 2,5 jaar geleden naar Nederland gevlucht zijn, teruggestuurd naar Armenië door de Nederlandse overheid. Een land waar de familie geen enkele link mee heeft, ze nooit geweest zijn, niemand kennen, geen toekomstperspectief hebben en zelfs geen dak boven hun hoofd krijgen. En dat terwijl het gezin helemaal ingeburgerd is in Wijchen, waar de kinderen al ruim 2 jaar naar school gaan.
Wanneer om duidelijkheid wordt gevraagd bij IND, die de uitzetting op zeer korte termijn wil uitvoeren, blijft het stil. De Armeense ambassade zegt dat het gezin Armeense papieren heeft aangevraagd, er worden echter geen concrete stukken getoond. Meneer Kiragous kan de Syrische geboorteakte van hemzelf en van zijn gezin overleggen, daarnaast hebben zijn broer en zus reeds een verblijfsvergunning gekregen op hun Syrische status. Nu worden alle voorzieningen door de raad van state naar het gezin stilgelegd en nu moet het gezin Nederland verlaten.
Wil jij de uitzetting van de familie KIRAGOUS/DONIAN voorkomen? Teken dan HIER de petitie.