
Sinds een aantal jaar beschikt vv Alverna over een zaalvoetbalteam met een aantal jongens die ook op het veld actief zijn voor de vereniging. Vorig jaar werd er al een eerste kampioenschap gevierd en dit jaar behaalden ze op de laatste speeldag wederom het kampioenschap.
Aanvankelijk had het elftal na de promotie naar een hogere klasse moeite om aan te haken met het hogere niveau. Dat resulteerde in de eerste seizoenshelft in aardig wat puntverlies, maar wat volgde was een inhaalrace die zijn weerga niet kent.
Met nog twee wedstrijden te gaan richting het einde van de competitie was het zelfs zo dat het elftal nog kans maakte op een kampioenschap, al dienden de laatste twee wedstrijden wel winnend te worden afgesloten omdat het doelsaldo een stuk slechter was dan dat van de concurrent. De teleurstelling was dan ook groot toen de een na laatste wedstrijd met 5-5 gelijk werd gespeeld en het kampioenschap leek verspeeld.
De laatste wedstrijd moest Alverna met maar liefst 14 doelpunten verschil winnen, een ogenschijnlijk onmogelijke opgave. Maar op de allerlaatste speeldag presteerde het zaalvoetbalteam toch het onmogelijke door in een onwerkelijke wedstrijd met 14-0 te winnen tegen de nummer 3 in de competitie. Een complete verrassing voor de vele toeschouwers langs het veld, en ook voor de concurrent die ook aanwezig was en halverwege de wedstrijd al met een gerust gevoel aan het eerste kampioensbiertje zat.
Voor menig voetballer herkenbaar als het Spanje-Malta syndroom???