De kerkuilenwerkgroep van Natuur Wijchen heeft in de afgelopen jaren 35 kerkuilenkasten opgehangen in de gemeente. Deze hangen in (boeren)schuren met voldoende invliegruimte en een geschikte zolder. In Nederland zijn circa 2500 broedparen in Nederland terwijl in de jaren 60 kerkuilen vrijwel verdwenen waren.
Met hulp van burgemeester Renske Helmer-Englebert zijn onlangs Wijchense kerkuilen geringd in een plaatselijke boerenschuur.
Zo’n 60 jaar geleden waren de kerkuilen vrijwel verdwenen door strenge winters, landbouwvergiften, intensievere landbouw en afbraak van open schuren. In de jaren 60 en 70 daalde het aantal tot onder de 100 broedparen.
Vrijwilligers begonnen toen met nestkasten en zelfs met het aanleggen van ‘muizenhopen’ voor de voedselvoorziening. Er zijn nu weer circa 2500 broedparen in Nederland.
Kerkuilen eten alleen muizen. Als er weinig muizen zijn, leggen ze minder of zelfs geen eieren. Muizen op hun beurt eten vooral insecten en zaden. Met insecten gaat het slecht (circa 75 procent is verdwenen). Kruiden met bloemen voor de insecten en zaden voor muizen zijn alleen nog maar in niet gemaaide wegbermen te vinden.
De kerkuilenwerkgroep van Natuur Wijchen heeft in de afgelopen jaren– die vroeger alleen in grotten broedde – iet meer op de Rode Lijst van bedreigde diersoorten, maar is nog steeds afhankelijk van vrijwilligers.
Om meer te weten te komen over hun broed- en trekgedrag worden uilskuikens geringd. Als de uilen later weer worden gezien met zo’n genummerde ring geeft dat inzicht in broed- en trekgedag. In Wijchen gebeurde dat vorige week, onder andere door burgemeester Renske Helmer.