De eerste schop de grond in op de Oostflank

Vier jaar geleden zag het er niet naar uit dat er ooit nog op de Oostflank gebouwd zou gaan worden. Maar toen een paar lokale aannemers de handen ineen sloegen en een plan maakten, is het toch nog snel gegaan. Maandagmiddag ging de eerste (grote) schop de grond in.

Er komen negentien woningen, 28 zorgappartementen voor ZZG en 100 appartementen. Van deze 100 appartementen komen er 82 in het zogenoemde hofgebouw en achttien in een Urban Villa. De appartementen worden gebouwd op een parkeerkelder met ruim 250 parkeerplaatsen. Hiervan zijn 130 plaatsen voor iedereen toegankelijk. Rondom de gebouwen worden ook nog ongeveer 45 parkeerplaatsen aangelegd.

“We gaan Wijchen ruimtelijk weer een stukje mooier maken,” vertelt verantwoordelijk wethouder Geert Gerrits tijdens zijn toespraak. “Ik ben als Wijchenaar trots want we staan hier aan de wieg van een prachtige invulling van een historisch stukje grond. Het wordt een mooie aanvulling op de behoefte die er binnen Wijchen bestaat. Het past ook bij de allure die wij nastreven. Het resultaat is een prachtig plan geworden. Modern, bijdetijds, duurzaam, betaalbaar en vooral fraai. Geen platte daken maar fraaie kappen die passen bij de schoonheid die wij in Wijchen nastreven.”

“De Oostflank wordt Wijchen in het klein. Je ziet hier appartementen, gezinswoningen, sociale huurwoningen, koopwoningen, zorgwoningen en grondgebonden woningen. Dicht tegen het centrum met de bakker en de slager om de hoek. De eerste stap is het bouwrijp maken van de grond. Deze taak is aan de gemeente. Daarna kan er gestart worden met de bouw.”

De verkoop gaat, volgens Harold van Rooijen, directeur van Klok Bouw, goed. “De interesse komt vooral van inwoners uit Wijchen en dat is weer goed voor de doorstroming,” aldus van Rooijen. “Van de 26 middel dure koopwoningen is inmiddels al 70% verkocht en van de Urban villa’s zijn er al 8 (van de 18) verkocht. De grondgebonden woningen gaan pas in de zomer in de verkoop. Maar ook daar hebben we positieve verwachtingen.”

Na een kleine instructie mocht wethouder Gerrits de eerste schop grond verplaatsen. En gezien zijn lach op zijn gezicht, leek een jeugddroom toch nog uit te komen.