
De aanslagen in Parijs en de vluchtelingen speelden een belangrijke rol in de nieuwjaarstoespraak van burgemeester Verheijen. Maar ook dat Wijchen een warm en zorgzaam dorp is. En natuurlijk een dorp dat de sport een warm hart toedraagt. Caroline Visser kreeg deze avond de zilveren draagspeld opgespeld.
Over vluchtelingenproblematiek was Verheijen zeer duidelijk. Het niet door angst laten regeren, dat er ook van de vluchtelingen iets verwacht mag worden en dat hij zeer duidelijk afstand nam van het Hard- Harder-Hardst-roepen TEGEN te zijn zonder de feiten te kennen. Wat hem een spontaan applaus opleverde vanuit de zaal.
De toespraak werd onderbroken door een balkunstenaar Maarten van Luit die op onnavolgbare wijze de diverse trucs op het toneel uitvoerde. Een aantal jonge Wijchense voetballers mochten zelfs meedoen.
Deze sportieve onderbreking was een goede inleiding naar het tweede deel van zijn toespraak waar Verheijen o.a. een aantal sportieve hoogtepunten voor 2016 uitlichtte. Zo is er de Giro d'Italia die door Hernen en Bergharen zal gaan, de 100e Vierdaagse en Nationale Special Olympics.
En met het zingen van het Wijchens lied door Jette van Zijll Langhout en begeleid door het Kerkeveld Orkest werd het officiële gedeelte van de avond afgesloten.
De volledige toespraak staat hierna.
Zilveren draagspel voor Caroline Visser
Verheijen begon zijn toespraak met mijn warm pleidooi voor het opvangen van mensen in nood. "Dat pleidooi heeft de dame die ik zo meteen naar voren roep helemaal niet nodig," aldus Verheijen. "Vanuit diverse functies komt zij sinds jaar en dag op voor mensen in nood. Vluchtelingen bijvoorbeeld. En ook voor zwakkeren en kwetsbaren in onze samenleving tracht zij, via bijvoorbeeld de Vincentiusvereniging, te doen wat mogelijk is. Daarnaast, als bestuurslid van de Casey Troy Foundation, zet zij zich ook in voor goed onderwijs voor gehandicapte kinderen in Kameroen. Met bezieling, in verbondenheid èn met een onderscheidend gevoel voor rechtvaardigheid! Voor ons alle reden om haar te eren vanavond met de Zilveren Draagspeld."
Nieuwjaarstoespraak 2016
Dames en heren,
Het jaar 2015 deed mij denken aan 1989. Een spannend jaar waarbij op 9 november de Berlijnse Muur viel en een nieuw Europa werd geboren.
2015 was óók een spannend jaar, zij het op een heel andere manier helaas. De aanval op de vrije opiniemakers van Charlie Hebdo, de laffe aanslagen op honderden onschuldigen in het hartje van Parijs en de daarop volgende terreurdreiging in vele Europese steden lieten en laten nog steeds Europa op zijn grondvesten schudden. Laten wij vasthouden aan het besef dat onze vrije manier van leven, onze open samenleving, 1000 maal sterker is dan welke terreurdaad ook.
Tijdens mijn Nieuwjaarstoespraak twee jaar geleden, noemde ik de oorlog in Syrië ook al. Voor velen toen nog een oorlog in een ver land. Dat gold trouwens niet voor Jenita Gerrits en Chris Wiggers, twee Wijchenaren die zich - heel moedig - inspanden om hulpgoederen in de vluchtelingenkampen in Syrië te brengen.
Wijchense helden eigenlijk, net als de jongens Ruben, Mike en Giovanni, die door heldhaftig optreden in de nacht van 5 op 6 april een ramp wisten te voorkomen door de veelal nog slapende bewoners uit hun brandende appartementen aan het Europaplein te redden. Die oorlog in Syrië en Irak, de terreur van IS heeft een immense vluchtelingenstroom veroorzaakt. Onze grenzen worden overlopen door duizenden en duizenden mensen in nood. Wij staan voor de grootste uitdaging sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog om vluchtelingen een veilig thuis te bieden. De laatste keer dat wij met soortgelijke problematiek te maken kregen was tijdens de Balkancrisis, alweer zo’n twintig jaar geleden.
Er is nu wel een groot verschil met toen. Toen stond Europa deels in brand, nu treft het de wereld. Van Mali tot de Verenigde Staten, van Bali tot Parijs.
Wereldwijd zijn 60 miljoen mensen op drift geraakt, verdreven van huis en haard. Een klein deel daarvan zoekt zijn toevlucht in Europa. Opvang hier in Nederland mag nooit een vraagstuk zijn van geld. Wij zijn nota bene het op vijf na rijkste land van de wereld!
Nee, opvang hoort bovenal uit te gaan van medemenselijkheid! Van het bieden van hulp aan mensen in nood.Net als de Duitse bondskanselier Merkel zeg ik met volle overtuiging: Wij kunnen dat! Ons prachtige land is een smeltkroes van nationaliteiten, al eeuwen lang. Sterker nog. Onze geschiedenis heeft meermaals laten zien dat die smeltkroes van nationaliteiten juist onze kracht is gebleken.
Let wel, een goede opvang van vluchtelingen kan overigens alleen maar slagen, als er voldoende draagvlak is bij de inwoners. Dat betekent enerzijds dat mensen zich welkom moeten voelen bij ons als wij hen de helpende hand bieden. Anderzijds betekent het dat wij ook iets van vluchtelingen mogen terugverwachten. Dat zij willen integreren in onze samenleving. Dat zij bereidt zijn onze taal te leren en dat zij onze cultuur respecteren.
Dat proces van wennen aan elkaar en elkaar begrijpen is zeker niet eenvoudig. Wij zien op andere plaatsen in Nederland de enorme weerstand op het moment dat inwoners zich onvoldoen- 2 de gesteund en gehoord voelen door hun gemeentebestuur. Het gevolg is dat de angst gaat regeren. En angst, zo leert ons de geschiedenis, is een slechte raadgever!
Wij laten ons in Wijchen toch zeker niet door ángst en onzekerheid leiden? Met u hoop ik oprecht dat wij samen kunnen laten zien dat het ook anders kan, mocht het COA een beroep doen op ons om een azc te openen. Waar ik in elk geval krachtig afstand van wil nemen is het HardHarder-Hardst-roepen TEGEN te zijn zonder de feiten te kennen! Met onze Koning zeg ik dat het moed vereist om naar elkaar te luisteren en eigen opvattingen kritisch tegen het licht te houden. En om te besluiten! Niets doen is geen optie!
Het feit dat wij in Wijchen het COA actief hebben laten weten bereid te zijn 350 vluchtelingen op te vangen, noemen mensen wel eens overdreven en prematuur. Je kunt het ook anders zien! Als ambitieus zijn in het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid bijvoorbeeld.
Als je ambitieus bent ben je snel geneigd te zeggen dat je het beste wilt zijn. Maar is dat wel zo? Moet je overal perse de beste in willen zijn? Volgens mij niet. Onze dochter Julia zit op basisschool De Buizerd, om precies te zijn in groep 7. In haar klas hebben ze een spreuk die mij heel erg aanspreekt. Er staat: “Het maakt niet uit of je de beste bent, als je maar beter bent dan gisteren!”
Uit tal van onderzoeken blijft keer op keer dat inwoners gelukkig graag in onze mooie gemeente wonen. Zij waarderen bijvoorbeeld het wonen in onze prachtige kerkdorpen. Elk dorp met zijn eigen karakter en cultuur. Zij waarderen ons uitstekende voorzieningenniveau met talrijke sportclubs en verenigingen, met een zwembad, met een gevarieerd winkelaanbod, zelfs het beste van Gelderland volgens de lezers van De Gelderlander! En laat ik “onze” schitterende nieuwe bioscoop vooral niet vergeten. Ook waarderen mensen het feit dat wij een relatief veilige gemeente zijn met lage criminaliteitscijfers. Die tevredenheid bij onze inwoners mag, vind ik, nooit leiden tot zelfgenoegzaamheid. Ondanks het feit dat u digitaal niets met de gemeente kon regelen was u tevreden over onze dienstverlening. Plezierig hoor, maar we presenteren ons nadrukkelijk als eigentijdse dienstverlener. De digitale snelweg hoort bij Wijchen21! Daarom treft u op onze website onder ‘online regelen’ steeds meer producten aan die u vanuit uw eigen huis kunt regelen! Alles vanuit het adagium dat we beter willen zijn dan gisteren!
U heeft er vast over gelezen. Wij en onze buurgemeenten gaan steeds meer op zoek naar vormen van samenwerking. Die samenwerking is echt noodzakelijk. Ik zal u uitleggen waarom. Steeds meer onderwerpen die ons allemaal aangaan kunnen namelijk alleen kansrijk worden opgepakt als wij daar met andere gemeenten samen de schouders onder zetten. De veranderingen in de zorg en de werkgelegenheid zijn ingewikkelde thema’s die vragen om bestuurlijke slagkracht willen we ze beslissend kunnen beïnvloeden! Ik zal u een voorbeeld geven. Hoewel de economie onmiskenbaar aantrekt, we zien dat de laatste maanden op ons bedrijventerrein Bijsterhuizen, leidt dat nog niet tot een grote afname van het aantal mensen in de bijstand. Dat baart ons zorgen. We doen er alles aan om de banenmarkt weer op gang te brengen en mensen die op dit moment geen werk kunnen vinden, in hun kracht te zetten. Juist daarvoor hebben we onze partners in de regio hard nodig.
Onze uitdagingen worden de komende jaren niet alleen groter en complexer; zij vragen ook meer bestuurlijke daadkracht. Inzetten op intensieve samenwerking is dus onontkoombaar. Een Afrikaans spreekwoord luidt niet voor niets: alleen ga je sneller, samen kom je verder! Wij willen actief bijdragen aan een sterke regio. Een regio met de stad Nijmegen en een sterk ommeland. Zodat beiden elkaar versterken! Ik hoop dat we dit nieuwe jaar weer wat meer in balans komen.
Ik hoop ook dat we een wat donkere periode kunnen afsluiten en dat 2016 het jaar van positivisme en hernieuwd vertrouwen wordt.
Dat we de jaren van economische recessie van ons af kunnen schudden; dat de leegstand in het 3 centrum verder afneemt. De economische opgang merken we aan de trend dat bedrijven weer bereid zijn te investeren. Zoals u vast weet hebben we prachtige bedrijven binnen onze gemeentegrenzen. De Trek Bicycle Corporation bijvoorbeeld, wereldwijd marktleider op het gebied van fietsen, heeft zijn distributiecentrum hier in Wijchen verder vergroot in 2015. Het maakt Bijsterhuizen zelfs tot de grootste distributeur voor fietsen all over the world. Ook een ander Amerikaans bedrijf koos zeer onlangs voor Wijchen; motorenfabrikant Briggs&Stratton bouwt haar Europees distributiecentrum op een nieuwe locatie in Bijsterhuizen, langs de A326.
Het stijgende vertrouwen in de economie leidt ook tot een lichte groei van de werkgelegenheid in onze gemeente en voor onze regio; 110 banen kwamen er in 2015 bij! Ruim 1/8 van de groei die de provincie Gelderland boekte; het onderstreept dat Wijchen een sterke werkgelegenheidsgemeente in de provincie is!
Dames en heren, De moraal van mijn verhaal is: De wat magere jaren van stilstand, pas op de plaats maken en anticiperen op de economische recessie liggen achter ons. Laten we vandaag met elkaar afspreken dat we weer in beweging komen. Het is tijd om dingen achter ons te laten en om aan het werk te gaan. Nu! Let’s move!
Vervolg tweede deel toespraak.
Dames en heren,
De voetballers van AWC, SC Woezik en VV Alverna probeerden samen de bal hoog te houden. U zag Maarten van Luit, Nederlands beste Freestyle-voetballer, bekend van Holland’s Got Talent. En natuurlijk de spelers. U zag Julian en Jurre van voetbalvereniging AWC en Rik, Koen, Renzo en Jesper van Sportclub Woezik en Donny en Julian van Voetbalvereniging Alverna. Mag ik een groot applaus voor hen.
Dat samen dingen doen is goed voor het Wijchense WIJ gevoel. Dat gevoel maakt onze gemeente tot die fijne plaats om te wonen, te werken en naar school te gaan.
WIJ in WIJchen dus. Vorig jaar lieten we in een promofilm zien hoe mooi Wijchen is. Een geschenk van de gemeente aan onze inwoners, gratis voor iedereen te downloaden. En dat deden velen! Ik sluit niet uit dat hetzelfde promofilmpje op de burelen van de organisatie van de Giro d’Italia is beland. Of misschien hadden zij op CNN en BBC World gezien dat Wijchen prachtige roze vluchtheuvels heeft. Want die roze vluchtheuvels hebben ons even wereldberoemd gemaakt. Trending topic op Twitter zelfs.
Hoe dan ook: in Milaan wilden zij nog maar één ding; met de Giro d’Italia door de gemeente Wijchen fietsen! En zo gaat geschieden: op 7 mei raast het op één na grootste wielerspektakel ter wereld door de straten van Hernen en Batenburg en kleurt er meer roze dan alleen vluchtheuvels!
Trouwens, over sport gesproken; voor Oranje en de Nederlandse Leeuw moeten we de komende zomer natuurlijk niet in Frankrijk zijn. Want onze Oranje-mannen hebben de Leeuw lelijk in zijn hempie laten staan.
Nee, voor het échte Oranje-gevoel moet je toch echt in de zomer in Wijchen en omgeving zijn. En wel op 1, 2 en 3 juli want dan vinden de Nationale Special Olympics toch maar mooi plaats in Nijmegen, Groesbeek én Wijchen! En drie weken later al staat de 100ste editie van de Vierdaagse al weer op het programma. De tocht gaat dit keer ook door Leur, Hernen en Bergharen. Fantastisch toch! En wat me zeer trots maakt is dat het eerste Europees Kampioenschap Obstacle Run, een sport die zich in een enorme aandacht mag verheugen, op 12 juni op Wijchense bodem gaat plaatsvinden. Wijchen is, ook op sportief gebied, in 2016 ‘the place to be’! 4
Kortom - met een kleine knipoog naar “onze” Wijchense schone Anouk Thijsen - hoeven we ons in Wijchen bepaald niet Calimero te voelen; We hebben echt veel meer weg van een topmodel! De dynamiek van Wijchen, de mentaliteit van schouders eronder en zaken mogelijk maken, dat siert Wijchen, dat typeert ook Wijchen. Wijchen is….. die optelsom van al die mensen die zich inzetten om onze samenleving te maken tot wat deze is; zorgzaam, warm en betrokken! We hebben in onze kernen en wijken heel veel aardige, lieve, zorgzame mensen wonen die zich belangeloos willen inzetten voor anderen. Mensen die het juist daarom verdienden om in het zonnetje te worden gezet. Namens de Koning mocht ik in het afgelopen jaar dan ook maar liefst 22 personen met een Koninklijke onderscheiding verrassen. Velen van hen zijn hier vanavond als onze speciale gast aanwezig. Dank voor uw niet-aflatende betrokkenheid bij onze gemeenschap! Verder mocht ik een Zilveren draagspeld uitreiken aan Jos Verbeeten tijdens het jubileum van de prachtige Wijchense stichting “Wij vakantie, zij ook!”
Kortom, wij zijn een gemeente met fantastische inwoners. Ieder met zijn eigen talenten. Mensen die bovendien vaak veel voor anderen over hebben, zonder eigenbelang. Wij laten elkaar niet in de kou staan. U bent van ons gewend dat wij bij vrijwel elke Nieuwjaarsreceptie een bijzondere Wijchenaar of Wijchense eren. Dat doen wij met de uitreiking van een Zilveren Draagspeld van de gemeente Wijchen.
Ook dit jaar heb ik het genoegen een Zilveren Draagspeld te mogen uitreiken, de allereerste van 2016. Ik begon mijn toespraak met mijn warm pleidooi voor het opvangen van mensen in nood. Dat pleidooi heeft de dame die ik zo meteen naar voren roep helemaal niet nodig. Vanuit diverse functies komt zij sinds jaar en dag op voor mensen in nood. Vluchtelingen bijvoorbeeld. En ook voor zwakkeren en kwetsbaren in onze samenleving tracht zij, via bijvoorbeeld de Vincentiusvereniging, te doen wat mogelijk is. Daarnaast, als bestuurslid van de Casey Troy Foundation, zet zij zich ook in voor goed onderwijs voor gehandicapte kinderen in Kameroen. Met bezieling, in verbondenheid èn met een onderscheidend gevoel voor rechtvaardigheid! Voor ons alle reden om haar te eren vanavond met de Zilveren Draagspeld. Dames en heren, mag ik van u een hartelijk applaus voor mevrouw…. Caroline Visser!
Tekst van de website van de gemeente Wijchen, wijchen.nl .